28 Ocak 2010 Perşembe

Biz Geldik :)

Uzun bir aradan sonra herkese merhaba...doğumdan beri çok yoğun günler geçiriyoruz.Fırsat bulup bir türlü oturamadım bilgisayar başına.Herşey yolunda çok şükür...şimdiye kadar zorlandığım tek şey emzirme saatlerim oldu :( doğumdan önce çok duyardım çevremden göğüs ucu çatlakları diye ama hiç üzerinde durmadım,bu kadar olacağını tahmin etmezdim.Denemediğimiz şey kalmadı ama çok sık emzirdiğim için hiç birşey fayda etmedi.Umarım en kısa zamanda korkmadan doya doya emzirebilirim bebeğimi.Zor bir doğum süreci geçirdiğimi daha öncede söylemiştim,42.haftama girmeme rağmen hiç bir doğum belirtisi yoktu bende,suni sancıyla doğumu başlatmak zorunda kaldı doktorum,13 saat suni sancı çektikten sonra doğum gerçekleşmeyince,apar topar sezeryana alındım,hamileliğim boyunca doğumum normalmi olacak,sezeryan mı derken ikisinide yaşadım.Ama çok şükür şimdi ikimizde iyiyiz.Bebeğimi sağ sağlim kucağıma aldığım için,Rabbime ne kadar şükretsem az.Doğumdan sonra onu kucağıma alıp kokusunu içime çektikten sonra herşeyi unuttum.İyi ki geldin canım kızım,seni çok seviyorum.23 günlük oldu benim meleğim,babasının omzunda uyumaya,annesinin kucağına gelir gelmez,emeceğini anlayıp ağzını açmaya,banyodan sonra masaja:)evine,yatağına,bize alıştı meleğim.

Bir küçük bedenin evimize kattığı huzuru,mutluluğu anlatamam sizlere...Allah isteyen herkese nasip etsin.


(Üstteki resimde 5 aylık hamileydim...Şimdi 23 günlük anneyim :)...Ama hala inanamıyorum)

12 Ocak 2010 Salı

Meleğime Kavuştum :)


Artık benimde sürekli yanımda olan göğsümde uyuttuğum,kokusunu doya doya içime çektiğim,bakmaya doyamadığım küçük bir meleğim var...
05.01.10'un ilk dakikalarında dünyaya geldi benim meleğim...Geldi,gelecek,gelmiyor derken tam bir hafta önce kucağımıza aldık,Zeynep Ela'mızı...
Doğumum biraz zor oldu ama sevdiğim adam hep yanımdaydı,ellerimi tuttu
Bebeğimizi ilk gördüğümüz andaki paniği anlatamam,kalbim yerinden çıkacak sandım...ellerim titriyordu,yaşadığım heyecanların hepsinden farklıydı.Candı canımızdan bir parçaydı,kollarımdaydı...Titreyen ellerimin arasında,minnacıktı ve çok şükür sağlıklıydı.
Bir haftadır yaramaz çocuklar gibiyiz,eşimle evcilik oynuyoruz sanki...herşey bir rüya sanki...Hala inanamıyoruz.Onu seyretmek,kokusunu doya doya içimize çekebilmek harika birşey,sürekli şükrediyorum Allah'a onu bize nasip ettiği için.
Şimdiler de vaktinin büyük bir kısmını emerek,uyuyarak geçiriyor...Göğsümde yatmayı,babasının omzunda uyumayı çok seviyor.Allah isteyen herkese nasip etsin bu duyguyu.

31 Aralık 2009 Perşembe

Mutlu Yıllar...

Hepinize sağlıklı,mutlu,huzurlu bir yıl diliyorum...Yeni yılda herşey gönlünüzce olur umarım.
Sevgiler...

26 Aralık 2009 Cumartesi

Güne Başlarken...

Bu sabah kızımın tekmeleri eşliğinde güne başlarken bunlarla karşılaştım.Bu arada bu tekmeleri çok özlicem galiba,onu bu kadar yakından hissetmek,aynı vucutta tek olmak :( dünyanın en güzel şeyi olsa gerek,yine duygusallığım üstümde...ben ağlamadan bunları size göstermek istiyorum.

Kızım için bu şirin uyku tulumunu...


Eşim için bu şirin şeyi:)


Kendim içinde bu cicileri beğendim...


Veee son olarakta sizler için bu nefis kurabiyeri beğendim...ama bi şartla benimle paylaşırsanız:) Herkeze mutlu,güzel bir haftasonu diliyorum.

24 Aralık 2009 Perşembe

Küçük Çantalar...

Küçük renkli zarfları kullanarak,hediyelerimizi koymak için harika çantalar yapabiliriz.Ben denedim yapması çok zevkli ve kolay :)






Kaynak,How About Orange

23 Aralık 2009 Çarşamba

Sevdiklerinizi Şımartmaya Ne Dersiniz...

Coffee Stencil'da rastladım bunlara çok hoşuma gitti,paylaşmak istedim.Bir karton veya kapak üzerine istediğimiz yazıyı veya şekilde olabilir kalp,çiçek,küçük bir ayıcık gibi...çizdikten sonra kesip kahve veya sahlep üzerine,kakao ya da tarçın kullanılarak yazılabilir.





www.coffeestencil.com

22 Aralık 2009 Salı

Canım Kızım...

Bugün doktor kontrolümüz vardı 39+1 haftalık olduk bugün,ama benim kuzumun gelmeye hiç niyeti yok,keyfi yerinde ufaklığın doktorumuz 41 haftalık olana kadar beklicez dedi.Annesinin sabrı kalmadı artık ama ne yapalım beklicez.Geç olsun da,güç olmasın değil mi...Çok şükür sağlığı yerinde,3246 gr.olmuş benim kuzucuğum.Bu arada günler uzadıkça doğum streside artıyor.Hele babamız benden stresli doğumdan iki gün önce ona haber vermemi istiyor :)Korkuyorum artık gece aniden sancılanırsam o panikle beni evde bırakıp benden önce hastahaneye gidebilir :)Bugünler de böyleyiz işte...bütün duyguları bir arada yaşıyoruz korku,sevinç,heyecan,mutluluk.Büyük bir sabırsızlıkla onu kucağımıza alıp koklayacağımız günü bekliyoruz.Dualarınızı eksik etmeyin olur mu...